لحظه ها کند میگذرن عقربه ساعت یک وزنه ی سنگین بهش وصله

اون چیزی که من منتظرشم هنوز اتفاق نیوفتاده اما من هنوز امید دارم

منتظرم

خدا همیشه هست

انتظار به پایان رسید

مأیوسانه میگم که... نشد.

حالا نمیدونم چیکار میشه کرد یا چیکار باید کرد با اینکه خودم و واسه هر چیزی آماده کرده بودم اما باز برام پتک بود... بزرگ کوچیکش زیاد فرق نمیکنه

بلند میشم

پ. ن:"هیچ کس جز خودت به کمکت نمیاد"

یکی هست، که همیشه هست. اما نشون نمیده کیه!

خاستم بگم همینجوری بمون :)

پ. ن: حس نوشتنم نمیاد حس مطلب گذاشتنمم نمیاد گیر یه چیزیم ک از خدا میخام رفع بشه شاید یعنی قطعا بعد از اون تموم حس های مرده من برمیگرده

خیلی دلم میخاد دو پست پایین و حذف کنم اما یه چیزی من و میکشه عقب.. تا بماند یادگاری

هی تو

دیگه واسه چیزای کوچیک ناراحت نشو

واسه چیزایی که نمیتونی کنترل کنی احساسی نشد

نوبت توئه ک دوباره خوشحال باشی

تو لایق خوشبختی هستی

تو این کانال تلگرامیمون عضو شید

hobab_life@